سگک ساعت ساخته شده از آلیاژ تیتانیوم ریخته گری موم گم شده{0}

ریخته‌گری{0}}موم گمشده، که به عنوان ریخته‌گری سرمایه‌گذاری نیز شناخته می‌شود، یک روش ریخته‌گری دقیق است. اصل اساسی آن این است که ابتدا یک مدل مومی با همان شکل قفل ساعت ایجاد کنید، سپس سطح مدل مومی را با چندین لایه مواد نسوز بپوشانید تا یک پوسته یکپارچه تشکیل شود. در مرحله بعد، پوسته گرم می شود و باعث می شود مدل مومی ذوب شده و به بیرون جاری شود و حفره ای در داخل پوسته باقی بماند که با شکل قفل ساعت مطابقت دارد. در نهایت آلیاژ تیتانیوم مذاب داخل این حفره ریخته می شود و پس از سرد شدن و سفت شدن پوسته آن شکسته می شود تا قفل ساعت مورد نظر به دست آید. این فرآیند می‌تواند قطعاتی با اشکال پیچیده و دقت بالا تولید کند که آن را برای محصولاتی مانند بند ساعت که به دقت ابعادی و کیفیت ظاهری بالایی نیاز دارند ایده‌آل می‌کند.

آلیاژ تیتانیوم آلیاژی است که از تیتانیوم به عنوان پایه و سایر عناصر آلیاژی تشکیل شده است. برای بند ساعت، آلیاژ تیتانیوم مزایای زیادی دارد. اول اینکه چگالی آن کم است، فقط حدود 60 درصد چگالی استیل، ساعت را سبک تر می کند و فشار مچ را کاهش می دهد. دوم، آلیاژ تیتانیوم دارای استحکام بسیار بالایی است، قادر به مقاومت در برابر نیروهای خارجی مختلف در استفاده روزانه است و دوام و قابلیت اطمینان قلاب را تضمین می کند. علاوه بر این، آلیاژهای تیتانیوم دارای مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی هستند، که آنها را کمتر مستعد زنگ زدگی و خوردگی در محیط های مرطوب یا عرق می کند، در نتیجه طول عمر قفل ساعت را افزایش می دهد. علاوه بر این، آلیاژهای تیتانیوم زیست سازگار، سازگار با پوست{6}}و مناسب برای افراد با انواع پوست هستند و بروز واکنش های آلرژیک را کاهش می دهند.

قبل از ریخته‌گری{0}}مومی بند ساعت، طراحی دقیقی لازم است. فرآیند طراحی باید به طور کامل سبک کلی ساعت، راحتی پوشیدن و عملکرد قفل را در نظر بگیرد. به عنوان مثال، مکانیسم باز و بسته شدن گیره باید راحت باشد و در عین حال از بسته شدن مطمئن اطمینان حاصل شود. بر اساس نقشه های طراحی، یک مدل مومی از بند ساعت با استفاده از مواد مومی ساخته شده است. دقت مدل موم به طور مستقیم بر کیفیت محصول نهایی تأثیر می گذارد. بنابراین، تجهیزات ماشینکاری با دقت بالا و تکنسین های ماهر مورد نیاز است. از روش‌های ماشینکاری و حکاکی CNC می‌توان برای ایجاد مدل موم استفاده کرد و اطمینان حاصل کرد که دقت ابعادی و پرداخت سطح الزامات را برآورده می‌کند.

مدل موم تکمیل شده بر روی میله اسپرو ثابت می شود تا مجموعه قالب را تشکیل دهد. سپس قالب در پوشش نسوز غوطه ور می شود و از یک لایه پوشش یکنواخت اطمینان حاصل می شود. سپس یک لایه ماسه نسوز روی آن پاشیده می شود و این فرآیند چندین بار تکرار می شود تا پوسته ای با ضخامت مشخص تشکیل شود. کیفیت پوسته برای کیفیت ریخته گری بسیار مهم است و به استحکام کافی، پایداری حرارتی و نفوذپذیری نیاز دارد. ترکیبات مختلف پوشش ها و ماسه ها بر عملکرد پوسته تأثیر می گذارد و باید بر اساس ویژگی های آلیاژ تیتانیوم و الزامات فرآیند ریخته گری انتخاب شود. در حین اعمال پوشش و ماسه، کنترل دقیق ضخامت و یکنواختی هر لایه برای جلوگیری از عیوب مانند حباب و ترک ضروری است.

موم زدایی و پخت: قالب با پوسته در دستگاه موم زدایی قرار می گیرد، جایی که حرارت ذوب می شود و الگوی موم را از بین می برد. دما و زمان موم زدایی باید بر اساس ویژگی های ماده موم و ضخامت پوسته به دقت کنترل شود تا از ذوب کامل و حذف الگوی موم اطمینان حاصل شود. پس از موم زدایی، پوسته در کوره پخت برای پخت{2}در دمای بالا قرار می گیرد. شلیک موم و رطوبت باقیمانده را از پوسته حذف می کند و استحکام و پایداری حرارتی آن را بهبود می بخشد. دمای پخت به طور کلی بین 800 تا 1200 درجه است که دما و زمان خاص بر اساس مواد قالب و فرآیند ریخته گری تعیین می شود.

ذوب و ریخته گری آلیاژ تیتانیوم: مواد خام آلیاژ تیتانیوم با استفاده از کوره ذوب القایی خلاء گرم و ذوب می شود. در طول فرآیند ذوب، دمای ذوب، زمان و جو کوره باید به شدت کنترل شود تا از ترکیب شیمیایی و خلوص آلیاژ تیتانیوم اطمینان حاصل شود. از آنجایی که آلیاژهای تیتانیوم از نظر شیمیایی بسیار واکنش پذیر هستند و به راحتی با عناصری مانند اکسیژن و نیتروژن موجود در هوا واکنش می دهند، فرآیند ذوب باید تحت حفاظت خلاء یا گاز بی اثر انجام شود. هنگامی که آلیاژ تیتانیوم کاملا ذوب شد و به دمای ریخته گری مناسب رسید، به سرعت در قالب از قبل گرم شده ریخته می شود. فرآیند ریخته گری باید صاف و سریع باشد تا از نقص هایی مانند پر شدن ناقص یا بسته شدن سرد جلوگیری شود.

پردازش{0}پست: پس از سرد شدن و جامد شدن آلیاژ تیتانیوم، قالب شکسته شده و گیره ساعت برداشته می‌شود. گیره تمیز می شود تا بقایای قالب و رسوبات اکسید از سطح پاک شود. می توان از سندبلاست و پولیش برای تمیز کردن برای دستیابی به سطح صاف استفاده کرد. سپس، گیره از نظر ابعادی و بصری بررسی می شود تا اطمینان حاصل شود که الزامات طراحی را برآورده می کند. در صورت مشاهده انحراف ابعادی یا عیوب سطحی، می توان تنظیمات و تعمیرات مناسب را انجام داد. در نهایت، سگک انتهایی را می‌توان در صورت نیاز، مانند آنودایز کردن یا آبکاری سطحی، به منظور بهبود مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی و زیبایی‌شناسی، سطح-کار کرد.