معرفی محصول

ریخته گری سرمایه گذاری موم گمشده رکاب مهار

رکاب ها یک جفت پدال هستند که در دو طرف زین آویزان شده اند و سوارکاران هنگام سوار شدن بر اسب و سوار شدن از آن برای پا گذاشتن روی پا استفاده می کنند. نقش رکاب نه تنها کمک به افراد برای سوار شدن بر اسب، بلکه حمایت از پاهای سوارکار در هنگام سواری است تا از مزایای سواری به حداکثر برسانند و به طور موثر از ایمنی سوارکار محافظت کنند. اولین رکاب یک طرفه بود و با پیشرفت زمان به تدریج به دو طرفه تبدیل شد و دستان سوارکار را بیشتر آزاد کرد و ظاهر آن تا حدودی تاریخ را تغییر داد.

بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی، یک جایگزین رکاب آهنی در چین حداکثر در سلسله هان غربی وجود داشته است. همانطور که از نقاشی های دیواری در سلسله هان غربی مشاهده می شود، غربی ها به تدریج پس از تهاجم عشایر شرقی به رکاب مجهز شدند و بدین ترتیب طبقه اجتماعی جدیدی متولد شدند - اشراف شوالیه قرون وسطی. در سلسله های کین و هان، سواره نظام انعطاف پذیرتر به تدریج جایگزین ارابه ها شد. توسط سلسله تانگ، سواره نظام به سلاح اصلی تبدیل شده بود و در عملیات های بزرگ مورد استفاده قرار می گرفت. با سواره نظام قدرتمند بود که سلسله تانگ مردمان کوچ نشین اطراف مانند ترکستان شرقی و غربی، خوئه یانتوئو، گائوچانگ و توگوهون را یکباره شکست داد و معجزه جنگی را ایجاد کرد که در آن مردمان کشاورزی مردمان کوچ نشین را در مقیاس وسیع شکست دادند. اکثر رکاب ها از آهن ساخته شده اند تا رکاب ها محکم تر شوند و ریزش نکنند.

با توجه به نقاشی های دیواری و سایر آثار فرهنگی کشف شده در موبی، هون ها ممکن است اولین افرادی باشند که از رکاب استفاده می کنند. بزرگترین کارکرد رکاب آزاد کردن دست است و سواره نظام فقط می تواند تعادل خود را با پاهای خود کنترل کند تا به اسب بشتابد، چاقو بزند، شکافته شود و به اسب ضربه بزند، که به شدت کارایی رزمی سواره نظام را بهبود می بخشد و ممکن است بر این اساس قوم هان را شکست دهد. در سلسله جین غربی رکابهای تکی و در سلسله جین شرقی در شانزده کشور رکابهای دوتایی وجود داشت.

تاریخچه توسعه

قدمت رکاب فلزی سخت چین به سلسله وی شمالی برمی گردد. این نوع رکاب یک رکاب آویزان با دسته بلند و مستقیم و مغزی چوبی با پوشش مس است. پس از آن، این نوع رکاب از طریق کوگوریو به سمت شرق گسترش یافت و به شبه جزیره کره و ژاپن گسترش یافت و سپس رکاب فلزی پدالی باریک به طور گسترده در چمنزار آسیا گسترش یافت. در جنوب چین، رکاب نیز در قرن چهارم ظاهر شد. در یک کلام رکاب با دسته بلند و مستقیم با هسته چوبی سرچشمه انواع رکاب در شرق و غرب است. بعدها رکاب نیز توسط مردم کوگوریو تسلط یافت و دگرگون شد و رکاب آهنی با هسته چوبی جایگزین رکاب مسی با هسته چوبی بیان شد.

مخترع رکاب

با توجه به نقاشی های دیواری و سایر آثار فرهنگی کشف شده در موبی، هون ها ممکن است اولین افرادی باشند که از رکاب استفاده می کنند. اما آیا اختراع و ابداع رکاب توسط سوارکاران برای راحتی سوارکاری ابداع شده است یا توسط افراد غیر سوار برای تسلط بر مهارت های سوارکاری برای عملیات سواره نظام؟

در اوایل دهه 1920، برخی از محققان غربی درباره آن بحث کرده بودند. برخی تصور می کنند که عشایر شمالی حداکثر در قرن اول و دوم پس از میلاد از رکاب استفاده می کردند، بنابراین پاسخ این سوال واضح است. برخی دیگر فکر می کنند که چنین پاسخی خودسرانه است. از اطلاعاتی که تاکنون به دست آمده هیچ ماده فلزی از عشایر یافت نشده است. برای سوارکارانی که زندگی عشایری دارند ضروری نیست، اما برای افراد غیرسوار برای تسلط بر مهارت های سواری طبیعتاً با فوریت بیشتری به هارنس های کامل روی می آورند. اولین تک رکاب در دوران اکتشاف بر روی مجسمه های جنوب رودخانه یانگ تسه، یعنی مجسمه های سواری در مقبره یونگ نینگ در سلسله جین غربی در چانگشا ظاهر شد.

کدام یک از این دو گمانه زنی به حقیقت تاریخ نزدیکتر است؟ به دلیل محدودیت داده ها، نمی توان پاسخ دقیق تری دریافت کرد. ما باید به کاوش ادامه دهیم و عجولانه نتیجه گیری نکنیم. با این حال، می‌توانیم با اطمینان بگوییم که اولین نمونه فلزی شناخته‌شده اسمیوم در دشت‌های مرکزی یافت شد و اشیاء کشف‌شده از مقبره جین در شیائومین تون، آنیانگ کاملاً این مشکل را نشان می‌دهند.

ما تولید کننده ریخته گری موم گمشده رکاب مهارنس هستیم، در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر لطفا با ما تماس بگیرید!

سیستم های تشخیص

ریخته گری سرمایه گذاری مس سیلیس سل